X
تبلیغات
سوزن و پارچه

به وبلاگ سوزن و پارچه خوش آمدید

این وبلاگ در راستای اعتلای هنرهای مرتبط با سوزن و پارچه آغاز به کار نموده و سعی در احیای هنرهای از یاد رفته دارد، امید است که با همراهی شما عزیزان گامهایی محکم تر بر دارد.

(در رشته های زیر هنرجو پذیرفته می شود)

*آموزش رودوزیهای سنتی (سرمه دوزی، پته دوزی، دوخت بلوچ، قیطان دوزی، رنسانس دوزی، ژور دوزی، کاموا دوزی و...)

*آموزش دوختهای ارمنی (آینتاب، واسپوراگان، ترابوزان و..)

* آموزش گیپور بافی

* آموزش نقاشی روی پارچه

تلفن تماس: 09362978098/شامقازانی Shamghazani)


 

+ نوشته شده توسط بهناز در شنبه بیست و سوم مهر 1390 و ساعت 17:8 |
1- وُسگِتِلوآسِقناگار( vosgetelov Aseghnagar): درویش دوزی،رودوزی قسطنطنیه

2- وُلوراگار (voloragar): ساقه دوزی

3- هارتاگار (Hartagar): ساقه دوزی با نخ ابریش خام، دوخت و بست

4- هاشواگار (Hashvagar):شماره دوزی

+ نوشته شده توسط بهناز در جمعه بیست و دوم شهریور 1392 و ساعت 21:40 |

1- قِیطاناگار(Gheytanagar):دوخت مخصوص ترابوزان،قیطان دوزی.

2- گاختناگار(Gakhtnagar):دوخت مخفی/ماراش    گاختنی(Gakhtni):مخفی

3- گاربِداگار(Garbedagar): دوخت واسپوراگان

4- گُرتسواتسکGortzvatzk)):دوخت سواز(Svaz)/بافته شده روی نخ پارچه

5- لِتسناگار(Letznagar): ساتن دوزی   لیتسک(Litzk): پر کردن

+ نوشته شده توسط بهناز در شنبه چهارم آذر 1391 و ساعت 12:21 |
1-زیگزاگاگار (zigzazgagar): از دوختهای قسطنطنیه شبیه به دوخت "جَوَک"که بر اساس شمارش نخ اجرا میشود.

2- ژاباوِِناگار (zhabavenagar):روبان دوزی.

3- ژانیاک (zhaniak) : توربافی با سوزن.

4- شِختایاگار (shekhtayagar): زنجیره دوزی.

5- شوک (shok): سایه زدن.




+ نوشته شده توسط بهناز در پنجشنبه یازدهم خرداد 1391 و ساعت 23:38 |

1- تِلکاش (Telkash)/ آینتاب (Aintab)/ نخ کشی: نخ کشی،دوخت و پر کردن زمینه با طرح.

2- تُراگار (Toragar): کار روی توری که با کشیدن نخ از پارچه ایجاد شود.

3- تِکلِتسنِل (Tekletznel): دوخت کج راه کنار حاشیۀ تکنیکی مانند واسپوراگان.

4- دانتِلاگار (Dantelagar): اپلیکه دوزی؛جای گذاری تور بر روی تور.

5- رِگوگو (regogo): روکوکو.

+ نوشته شده توسط بهناز در جمعه هجدهم فروردین 1391 و ساعت 15:31 |
1- گار(Gar) : کار/دوختن

2- آدام ناگار(Adamnagar): (آدام: دندان)/ برودری دوزی/کنده کاری.

3- بادگار(Badgar): دیوار دوزی.

4- بارز(Barz): ساده پرکردن.

5- بداگار(Bedagar): بود(Boud): نقطه؛ گره فرانسوی.

+ نوشته شده توسط بهناز در چهارشنبه نهم فروردین 1391 و ساعت 0:41 |
        «اورفا» شهری در جنوب شرقی ترکیه کنونی( ارمنستان غربی) و دارای مناطق

ارمنی نشین فراوان است. شهری هنرپرور که مردمانش به کارهای پارچه بافی، چاپ

روی پارچه و روددوزی می پرداخته اند. نقوش مورد استفاده آنها چنان زبانزد بود که

به «نقش اورفا»، «سوزن اورفا» یا «دوخت اورفا» معروف بوده است. این رودوزی

به غیر ازنخ کشی همراه با ساده دوزی انجام می شود.

            سوزن دوزی حوله ها، دستمالها، روسری ها و رومیزی و بعضاً البسه معروف

/**/

بوده و عمدتاً از رنگهای صورتی، زرد و طلائی و بطور کلی رنگهای روشن در کنار هم

و گلهائی با فرم دالبر و برگهائی نیز به همان صورت و کمتر برگهای کشیده و یا بدون دالبر

بکار می برده اند که اجرای آن گرچه به پرکاری گذشته نیست اما کماکان به همان ترتیب

است .گفته می شود که، وجود این رنگها در کنار هم حاکی از تبادلات فرهنگی با شهرهایی

چون کیلیکیا بوده است؛.این هنر بانوان اورفا در قرون 19و20م به بازارهای بین المللی

عرضه می شد.



+ نوشته شده توسط بهناز در چهارشنبه دوم آذر 1390 و ساعت 10:49 |

رودوزی «واسپوراگان» جزء مکتبهای اصیل ارمنی است و با شمارش نخ و بوسیله کوکهایی بصورت اریب یا صاف نقش اندازی شده و نقوش آن بصورت خطوط شکسته و هندسی است که بسیار شبیه به طرحهای قالی است. این تکنیک بر روی البسه بانوان انجام می شده و اثرات آن را شهرهای دیگر ارمنستان غربی می توان مشاهده نمود.

/**/

           این نوع رودوزی با توجه به منطقه کوهستانی «واسپوراگان»

با طرحهای شکسته و هندسی اجرا می شود و بسیار شبیه به

«بیلیش دوزی» در استان سیستان و بلوچستان است.رنگها ترکیبی

از رنگهای سرد و تیره و گرم و روشن است.


+ نوشته شده توسط بهناز در یکشنبه بیست و چهارم مهر 1390 و ساعت 20:14 |
           «ماراش» در قدیم جزئی از کیلیکیا محسوب می شده و اکنون

جزء ترکیه کنونی است و شهری در جنوب شرقی ارمنستان .در قرن

17م به دلیل کوچ اجباری مردمان آن توسط شاه عباس از ارمنستان

غربی به ایران تقریباً از سکنه خالی و با ورود مردم آن به جلفای نو

این مکتب،وارد ایران شد. این مکتب بر اساس نقوش کنده کاری شده

بر روی سنگ قبرهای ارمنی که همه دارای صلیب و طرحهای زیبا بوده اند

شکل گرفته است.      

نقشها اغلب هندسی، انسانی، حیوانی و...  

رنگ نخها، قرمز، قرمز نارنجی، نارنجی و... پارچه ها اغلب از رنگهای

تیره انتخاب می شوند.

نوع دوخت به دو روش «سوزن راست» و «دوخت زیتونی» انجام

می شود و به لحاظ ظاهری، شباهت بسیاری به پریوار در

بلوچستان(ایران)،پاکستان،هند و....دارد، اما با روشی متفاوت

در اجرا.




+ نوشته شده توسط بهناز در شنبه بیست و سوم مهر 1390 و ساعت 23:41 |
        «آینتاب» شهری در جنوب شرقی ارمنستان غربی (ترکیه کنونی)واقع شده است.

        در قرن 18م بسیاری از روستاهای اطراف این شهر ارامنه

نشین بوده اند.آنها به مشاغلی چون زرگری، آهنگری، قالیبافی،

گلیم بافی و ...مشغول بودند، اما گفته شده که ارجح ترین صنعت

و هنر آنها رودوزی بوده است ؛ بدین جهت که عده کثیری از مردم

به آن اشتغال داشته اند.در اجرای این تکنیک بطور قطع باید از

کارگاه استفاده کرد تا پارچه درون کارگاه محکم کشیده و در

هنگام دوخت جمع نشود.پس از نخ کشی پارچه مشبک شده

و پس از دوخت زمینه در قسمتهای خالی بر طبق نقشه مورد

نظر می شود، یا وسط کار را به فرمی دایره وار بریده و داخل

آنرا با تکنیک سوزندوزی پر می کنند.بر اساس بررسی انجام

شده باید گفت در مجموع پارچه هایی که برای این منظور

استفاده می شده یا می شود،دارای تار و پودی با ضخامت

یکسان است.

   نوع نقشهای مرسوم:هندسی، گیاهی، انتزاعی، انسانی و...


 



+ نوشته شده توسط بهناز در شنبه بیست و سوم مهر 1390 و ساعت 20:11 |


Powered By
BLOGFA.COM